Mrz 14 2010

D’Alm is mei Freud!

Published by at 23:04 under Allgemein

Ein schönes Frühlingsgedicht in Pinzgauer Mundart, gefunden in der Gaststube der Hochalm am Sonntagshorn (wo ich heute mit Georg und Max war):


A Lüftal so lau ums Haus umaziacht,
a Fliagn no gonz damisch üba
d’Stadlwand kriacht.
Da spür i a Sehnen und s’Herz
werd ma weit “I werds wieda packn!”
Denn d’Alm is mei Freud!

Da Summa auf da Alm
im letztn Jahr war so hart.
Aba den ganzn Winta dahoam
hab i auf dös lau Lüftal scho gwart.
Da letzte Schnee auf dö Berg
werd kleana, s’werd Zeit,
daß is zammpack mei Zeug,
denn d’Alm is mei Freud!

Ob i gsund bleim im Summa?
Dö Angst werd vadrängt
Mei Sorg ghört dö Viecha
an deni so häng.
Mei Glück san dö Berg,
von dö Glock’n dös Gläut,
meine Sorgen wern kleana,
denn d’Alm is mei Freud!

Um an Herrgott sein Segn,
a innigs Gebet, daß da Summa
a dösmoi so guat umageht,
daß gsund bleibm auf da Alm,
dö Viech und dö Leut,
drum bitt i di Herrgott,
denn d’Alm is mei Freud!

Und zum Abschluß noch ein Bild von unsererm Skitour-Abschluß auf der Hochalm:

No responses yet

Leave a Reply